میدان بهارستان از قدیمی ترین میدان ‌های تهران است .
این میدان از جنوب به محله سرچشمه ( و پس از آن چهار راه سیروس و میدان شوش ) ، از شمال به محله فخر آباد ( و سپس پل چوبی ) ، از غرب به باغ سپهسالار و از شرق به خیابان ژاله ( شهدا ) محدود است .
دلیل اصلی اهمیت این میدان وجود مجلس ملی ( شورای اسلامی ) در این میدان است . ضلع شمال غربی این میدان بورس فروش ساز در تهران است و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در شمال غربی این میدان واقع است .

یکی از گره ‌گاه‌ هایی که در خلال انقلاب مشروطیت شکل گرفت و طی دو دهه همچنان مکانی حساسی به ‌شمار می ‌رفت ، مجلس شورای ملی و میدان احداث شده در مقابل آن میدان بهارستان بود . میدان از محل‌ های عمده گردهمایی و تجمع و شاهد زد و خورد میان گروه ‌های تظاهر کننده و قوای دولتی بوده است .
میدان بهارستان بارها دچار تغییر شکل شد و از آن جا که مجلس شورای ملی در ضلع شرقی میدان واقع است ‌، همواره مرکز تجمع و تظاهرات سیاسی مردم بوده است‌ . از مهم ‌ترین وقایعی که در این میدان اتفاق افتاد واقعه به توپ بستن مجلس توسط محمد علی شاه همچنین تظاهرات مردم علیه خلع دکتر محمد مصدق از نخست ‌وزیری و عملیات کودتای 28 مرداد سال 1332، قیام سی ام تیر،۱۳۳۱ ترور حسنعلی منصور ، رزم‌آرا و هژیر است ‌.
عمارت مسعودیه ، باغ نگارستان ، مسجد سپه ‌سالار ، ساختمان مجلس و حتی مرکز ساز فروشی‌ های و همچنین کتابخانه قدیم سپه‌ سالار ، ساختمان وزارت معارف و فرهنگستان اول زبان و ادب پارسی از کاربری ‌ها و بنا های ارزشمند پیرامون این میدان به‌ شمار می ‌آیند .
بهارستان نقطه تلاقی دو نسل از مردان سیاست است ؛ آنهایی که بار ها و بار ها مردم را به زنده باد و مرده باد گفتن فراخواندند .

landscape.ir